Selecteer een pagina

Afval, we produceren er elke dag weer een hoop van zonder er echt bij stil te staan hoeveel. Volgens het CBS produceert een gemiddelde inwoner ongeveer 550 kilo afval per jaar. Even ter vergelijking dat is ongeveer net zo zwaar als een volwassen koe! Als ik me inbeeld wat de omvang van een berg afval met het gewicht van een volwassen koe wel niet moet zijn dan schaam ik me diep, heel diep. En dat elk jaar. Stel dat ik op mijn 80e dood ga dan heb ik in mijn leven ongeveer 44.000 kilo afval geproduceerd. Voor de beeldvorming dit is ongeveer net zo zwaar als een volwassen potvis. Ik vind op z’n minst dat ik de overige 54 jaar van mijn leven moet proberen zo min mogelijk afval te produceren.

Afgelopen maandag zaten we het programma Tegenlicht te kijken over de worsteling van de groenmens. Hier hoorden we twee enthousiaste vrouwen vertellen over de ‘zero waste challenge’. Jon-Benjamin vond het een leuke uitdaging om aan te gaan. Om te voorkomen dat dit goede voornemen na een paar dagen weer in de vuilnisbak zou belanden besloten we om concrete en haalbare doelen te stellen. Het leek ons niet haalbaar om in een klap naar zero afval te gaan, daarom wilde we weten welk soort afval nou eigenlijk het slechts voor het milieu is.

Wij scheiden altijd heel braaf ons afval en hebben daarom thuis verschillende afvalstromen. PMD (plastic, metaal en en drinkkartons), papier, GFT, restafval en we brengen regelmatig glas naar de glasbak. Na even wat rondgeneusd te hebben op de site van de ROVA waren we heel wat wijzer. Glas en blik wordt volledig gerecycled, dus van elk blikje kan weer een nieuw blikje gemaakt worden. En glas is zelfs eindeloos recyclebaar. Dus als je het goed gescheiden inlevert dan is het gebruik van blik en glas helemaal zo erg niet. Plastic daarentegen is een wat lastiger product. Ook dit wordt hier bij de ROVA best goed gerecycled, maar nooit helemaal voor 100%. Daarbij is plastic in tegenstelling tot blik en glas (wat gewoon zand is) geen natuurlijk product en zorgt het voor aardig wat problemen in de natuur. Denk hierbij aan de beruchte plasticsoep. Het beste lijkt ons om plastic dus zoveel mogelijk te vermijden. Daarom hebben we als doel gesteld om ons plastic gebruik terug te dringen van één kliko per maand, naar één kliko per twee maanden. Niet heel ambitieus, maar hierdoor hopelijk wel haalbaar.

Het volgende product wat goed gerecycled kan worden is papier, van maar liefst 85% van het ingeleverde papier wordt weer nieuw papier en karton gemaakt. Super natuurlijk, maar door die 15% verlies is papier niet oneindig herbruikbaar en moeten er nog wel steeds bomen gekapt worden. Eveneens wordt de papierbak bij ons maandelijks geleegd. Ook hier willen we in eerste instantie toe naar één keer per twee maanden, ons tweede doel. Van GFT wordt bij de ROVA compost en biogas gemaakt, heel nuttig. Helaas moet ik die compost dan wel weer kopen in een plastic zak als ik het op mijn groente tuintje wil gooien, niet praktisch. Daarom willen we ons GFT zelf gaan composteren. Dit is ons derde doel. Ons laatste doel gaat over het restafval, want dit is toch wel het slechte afval wat er is. Het is slecht recyclebaar en daarom willen we hier eigenlijk gewoon van af.

Na het stellen van onze doelen konden we maandagmiddag gelijk beginnen met deze nieuwe uitdaging en man wat loop je gelijk tegen een hoop problemen aan! Maandagmiddag is normaal onze boodschappen middag. We maken een weekmenu, rijden met de auto naar het winkelcentrum, doen boodschappen bij twee supermarkten en zijn voor de hele week voorzien. Alleen in de supermarkt kun je dus praktisch niks kopen afgezien van wat groente en fruit, en zelfs daar zit tegenwoordige de helft van in een plastic verpakking. Daarom zijn we op de fiets gesprongen en hebben een rondje langs alle toko’s en kleine winkeltjes gefietst om te kijken wat we daar zonder verpakking konden kopen. De keuze was niet heel reuze. Ook hier veel in plastic verpakkingen met af en toe een uitzondering. Zoals verse tofu bij Toko Bali, zelf te scheppen olijven bij Salah Uddin en vers vlees en baklava zonder verpakking bij Özen. Hier hadden ze ook een groot aanbod aan groente en fruit zonder plastic jasje, dus hier hebben we ingrediënten voor pasta saus en een heerlijke meloen gekocht. Gelukkig hebben we nog pasta in huis, want dat wordt lastig te vinden zonder plastic. Ook vroegen we ons af hoe we aan rijst konden komen, want nergens kun je het in bulk krijgen. We hadden hier een leuk gesprek over met de vrouw van een Afrikaanse toko. Zij krijgen het wel in bulk  binnen, maar maken er zelf kleine zakjes van want anders kopen mensen het niet. Als we rijst nodig hebben kunnen we zelf met een zakje of bakje langs komen als ze weer een grote zak rijst gaan open maken. Yes! Een rijstadres gevonden en leuk contact met een buurtbewoner gehad.

Omdat het soms niet zo handig is om maar gewoon alle producten in een grote tas te gooien hebben we  vanmiddag met het hele gezin gezellig kleine zakjes gemaakt van oude kussenslopen die we bij de kringloopwinkel habben gekocht. Deze zijn handig om mee te nemen als je boodschappen gaat doen. Je kunt ook zelf potjes, blikjes en flesjes meenemen, afhankelijk van wat je gaat kopen. Natuurlijk moesten de nieuwe zakjes uitgetest worden en zijn we naar het winkelcentrum gefietst om boodschappen te doen bij de bakker, de groenteboer en kaaswinkel. De bakker stond niet eens raar te kijken dat we onze eigen koektrommel hadden meegenomen, schijnbaar doen meer mensen dat. Al met al een goede aftrap van onze zero waste uitdaging, we hebben er plezier in, mijn naaivaardigheden zijn een stuk verbeterd en we zijn gedwongen om een stuk gezonder te eten want al het lekkers zit verpakt in plastic. Wel ben ik een beetje bang dat we meer geld kwijt zullen zijn aan onze wekelijkse boodschappen.

image2