Het is nu al een tijd geleden dat we ons zerowaste experiment zijn gestart. Het begon met een maand lang het zerowaste leven uitproberen. Na deze maand concludeerde ik dat we ons afval drastisch hebben verminderd maar dat zerowaste niet haalbaar voor ons is. De afgelopen maanden ben ik er steeds meer van overtuigd dat ook wij best op zero kunnen komen. In deze blog kun je vier verschillende redenen vinden waarom het ons nog niet is gelukt om zero te bereiken en wat we er aan gaan doen om het wel te bereiken.

Moeilijk te vinden alternatieven

Voor sommige basis ingrediënten is het moeilijk om alternatieven te vinden zonder verpakking. Zo heb ik tot op heden nog geen verpakkingsvrije rijst en pasta kunnen vinden. Nou vind ik rijst en pasta toch wel echt zo belangrijk in mijn dieet dat ik ook niet bereid ben om ze niet te kopen. Rijst kun je vaak wel in een doosje vinden, wat opzich beter is dan plastic omdat papier voor het grootste gedeelte gerycled kan worden. Helaas word er nog wel steeds hout gekapt om papier te maken, dus echt heel duurzaam is het ook niet. Het is jammer dat de dichtstbijzijnde verpakkingsvrije winkel helemaal in Amersfoort zit. Er heen rijden weegt dan niet op tegen de milieu schade van dat beetje plastic, wat hier in Nederland overigens ook wordt gerecycled. De enige manier om dan zero te bereiken zou zijn om deze producten te vermijden of om zelf pasta te gaan maken. Wellicht ook een leuke uitdaging.

Het is duurder

Dat zerowaste vaak flink duurder kan zijn dan de plastic optie werd mij laatst heel duidelijk toen ik nieuwe olie wilde kopen. Normaal kopen we altijd de goedkoopste zonnebloemolie, maar ik was best bereid wat extra te betalen voor olie in een glazen fles. Echter toen ik bij het olieschap in de supermarkt stond moest ik toch wel even slikken. De goedkoopste optie in een glazen fles was al snel zes keer duurder dan de olie die we normaal altijd kopen. Dit vond ik echt te duur en ben toen dus toch maar weer voor de goedkope optie in plastic gegaan. Dit was voor mij een reden om uit te gaan zoeken of zerowaste ook echt duurder is als je gaat kijken naar je hele boodschappengedrag. Wellicht zijn sommige individuele producten duurder, maar bespaar je ergens ook weer geld omdat je andere dingen niet meer koopt. Om dit uit te zoeken ben ik nu data (lees: kassabonnetjes) aan het verzamelen om meer inzicht te krijgen in onze wekelijks uitgaven.

Het kost meer tijd en energie

We weten allemaal dat de supermarkt is uitgevonden omdat het gewoon veel praktischer is dat je al je boodschappen op één lokatie kan halen. De moderne mens heeft gewoon weg geen tijd om een paar keer per week langs de bakker, slager, groenteboer, kruidenier, bloemist en de markt te gaan, zoals lange tijd gebruikelijk was. Ja het klopt de supermarkt is ideaal, maar ook de plek waar je zo min mogelijk moet zijn als je verpakkingen wil vermijden. Ook het maken van dingen die je normaal in plastic koopt is tijdrovend. Zo kun je bijvoorbeeld zelf salades maken voor op brood, maar is een kuipje kopen natuurlijk duizendmaal makkelijker. Het zoeken naar alternatieven kost tijd en energie, maar weet je wat ook tijd en energie kost? Doelloos scrollen op facebook en instagram en hersenloos youtube filmpjes* kijken. Dit zijn dingen waar ik mij ook dagelijks schuldig aan maak. Daarom ook voor mij een digi-dieet omdat er dan meer tijd over blijft voor de dingen die er echt toe doen.

Gebrek aan wilskracht

Eigenlijk komt het hier allemaal op neer. Ja het is moeilijker, vermoeiender, duurder en het kost meer tijd dan gewoon hersenloos je boodschappen bij de supermarkt te doen, maar waar een wil is is een weg. Als je maar bereid ben om die te bewandelen. Eerlijk is eerlijk vaak heb ik daar dan geen zin in. Ik heb geen zin om ergens anders op te bezuinigen om het betaalbaar te maken, om om te fietsen of om dan maar geen chips meer te eten. En dat gebrek aan wilskracht is nou juist het gedrag wat ons in deze klimaatpenarie heeft gestort. We zijn niet bereid om (te veel) van onze luxe op te geven en dat is nou precies het probleem. Ik ga mijzelf daarom de komende maanden een schop onder mijn reet geven om nog harder mijn best te doen zero te bereiken en ik daag jullie ook uit om de lat voor jezelf net een tandje hoger te leggen. Ja dat gaat een uitdaging worden en je zal het niet altijd leuk vinden, maar dat is nou precies het doel. Bedenk je bij alles wat je doet dat het niks is vergeleken met de uitdagingen die mensen en dieren aan de andere kant van de wereld (en in de toekomst) moeten doorstaan vanwege onze hang naar een luxe leven.

* Als je dan toch op youtube zit: bekijk dan even dit filmpje en laat het elke keer door je hoofd flitsen als je vergeet het rietje in je drankje te weigeren. Als je erg gehecht bent aan je rietjes ervaring, investeer dan in herbruikbare rietjes. Zoals deze roestvrijstalen rietjes in een mooi katoenen zakje.